แปลกเนอะ ...ช่วงเวลาของคนเราบทจะดีมันก็ดี มันจะแย่ใครก็ช่วยให้ดีไม่ได้ จริงๆ ชั้นก็ผ่านอะไรมามาก มีประสบการณ์ทั้งดีและไม่ดี บางทียังเคยคิดเลยว่าชีวิตชั้นจะมีดีเหมือนกับคนอื่นบ้างมั้ยเนี้ย

เคยคิดมั้ย?? การที่เราอยู่ในแวดวงของคนที่ดีๆ อะไรๆก้อจะดีตามไปด้วย ชั้นเชื่อนะ ก้อแหม..ชั้นพิสูจน์มาแล้วนี่นา (เรื่องอะไรน่ะหรอ คนสนิทของชั้นเท่านั้นถึงจะรู้ ..อยากรู้ปะล๊าาา คิคิ) ตั้งแต่ชั้นทำงานตรงนี้ โชคชะตาก้อทำให้เจอกับคนที่ไม่ดีตั้งแต่แรก เรื่องมันเศร้า อย่าไปพูดถึงมันอีก ก็แค่เรื่องในอดีตที่ไม่ควรเอามาจำ แต่ตอนนี้สิ ทุกอย่างกลับมา happy บรรยากาศเดิมๆกลับมาใหม่ ความรัก ความเข้าใจ มันทำให้ชั้นผูกพันกับพวกเค้ามากขึ้น เพราะอะไรน่ะหรอ
เพราะเรา.. "เปิดใจกัน" ถ้าขาดคนใดคนหนึ่ง ชั้นเชื่อว่าคณะนิเทศคงไม่สมบูรณ์แบบ


ถึง อ.ที่หน้าเศร้าได้ตลอด (เจนนี่) .. ดีใจนะที่เห็นเจนนี่มีความสุขทั้งที่ทำงานและครอบครัว ออกจากงานวิจัยได้แล้ว ยิ้มได้ซะทีโน๊ะ พี่เจนนี่จ๋าาา =^^=

ถึง น้องคนสุดท้องของคณะ (ดาว)..ขอบคุณที่ทำให้คณะของเรามีรอยยิ้มอยู่ตลอดเวลา เด็กบ้า!

ถึง อ.ที่ดูเหมือนจะโหดแต่ใจดีสุดๆ (โมท).. ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่าง ถ้าไม่มี อ.ปราโมทย์ คณะคงเหงาเหมือนกันแหละ ก็เธอมัน ..อาร์ตตัวพ่อนี่นา !!!